Korekta do napisów: mhkmf
Nie mogę uwierzyć, są o czasie.
Zawieźmy ich na przyjęcie.
Mamo!
Jest 10:48 w naszym wtorkowym programie...
cofnijmy się do roku 1964, Beach Boys na 105.3 FM.
Dobrze...
zróbmy duży łuk, zróbmy mu miejsce.
Departament Sprawiedliwości Wydział ATF (Alkohol, tytoń, broń i materiały wybuchowe)
Moja córka była na promie, proszę...
Proszę...
Boże, moja córka...
ATF, Nowy Orlean, agent Donnelly.
Zadzwoń do policji z Nowego Orleanu, chcę nagrania wszystkich kamer z doku...
potem zadzwoń do służb transportowych, chcę nagrania z mostu Crescent City...
- brzeg zachodni, godziny między 10, a 11. - Dobra mam.
- Widziałeś gdzieś agenta z ATF? - Tak, zszedł na dół.
Jak się tam dostać?
Południowa część mostu.
Agent Minuti?
Larry Minuti, ATF?
Nie, Larry to mój partner, ja jestem Doug Carlin.
Paul Pryzwarra, FBI.
- Co słychać? - Gdzie jest Minuti?
- Na wakacjach. - Już nie.
Będzie się musiał zająć tą sprawą.
Może się pan z im skontaktować?
Próbowałem, nie odbiera telefonu.
Próbuj dalej.
To ważne... najwyraźniej.
Czego szukasz?
Wszystkiego co tu nie pasuje.
Możesz mnie przytrzymać?
Jasne.
ANFO. Azotan amonu.
Rozpuszczony w paliwie, rozrzucony podczas wybuchu.
Jedynym miejscem między łodzią, a rzeką gdzie mógłbyś go użyć to...
Most.
Zgadza się.
W tym momencie nie możemy wykluczyć wypadku. To nie jest miejsce zbrodni.
To może zwiększymy obszar poszukiwań...
Będziemy potrzebować wszystkich ludzi do przejrzenia dowodów i przesłuchania świadków.
Nie można tam nikogo wpuszczać dopóki nie stanie się to miejscem zbrodni...
To już jest miejsce zbrodni.
Znalazłem kawałek przewodu elektrycznego, który mógł posłużyć za zapalnik.
Wypłynęło na brzeg po drugiej stronie.
Prawdopodobnie z plastikowego pudełka albo beczki.
ANFO?
Najprawdopodobniej, są śladu po wybuchu na moście Crescent City.
Izolacja na przewodzie powinna nas doprowadzić do jego producenta...
dzięki temu dojdziemy to przełącznika i dokładnego rodzaju środka wybuchowego.
Myślę, że nie trzeba czekać na badania, by powiedzieć, że mamy tutaj ładunek wybuchowy i zapalnik.
A pan jest...
Przepraszam, Doug Carlin, ATF.
- Kto tu dowodzi? - Pracujemy nad tym...
Panowie proszę, Ed Elkins ja dowodzę.
Dobrze...
Więc pan dowodzi.
Najpierw najważniejsze, gdzie ekspres do kawy?
Ed?
No co wy, przecież to oficjalne śledztwo, musimy mieć ekspres do kawy.
Tak, znajdziesz go tam z tyłu.
- Tam? - Tak.
I on dowodzi. Dziękuję panowie.
Coś ciekawego?
Korki.
Przewiń.
Larry dzwonił?
Nie odbiera komórki, zostawiłem następną wiadomość.
- Znasz tą dziewczynę co do ciebie dzwoniła? - Jaką dziewczynę?
Seksowny głos pytał o kogoś wysokiego i seksownego.
- Daję jej jakieś 2 na 3. - 2 na 3, wysoko.
Włącz.
Cześć Larry, mówi Doug.
Jak leci? Wiem, że możesz ciągle być na mnie wkurzony, ale potrzebujemy cię tu.
Doug.
Orlene ma szeryfa Reeda na linii pierwszej.
Wyłowili jakieś ciało z wody i potrzebują ekspertyzy.
Powiedz im, że ekspertyza jest zbędna, oddzwonię do nich.
Dobra.
- Zapisałeś na papierku po cukierku? - Tylko to miałem pod ręką.
Odgryzasz się.
Zatrzymaj.
Mówi agent ATF, Doug Carlin, mój numer komórki to 5045550130.
Co to jest?
- Wygląda jak ktoś na motocyklu. - Daj nieco do przodu.
Zatrzymaj.
Co on robi?
Toaletę?
Daj do przodu.
Którą mamy tam godzinę?
- 10:47. - Jeszcze przed eksplozją, tak?
Tuż przed.
Proszę o uwagę, dziękuję za przybycie.
Nazywam się Jack McCready, agent specjalny kierujący tym śledztwem.
Na początku pozwolę sobie złożyć kondolencje wszystkim dotkniętym tą tragedią.
Początkowe ustalenia mówią o 543 zgonach, mężczyzn, kobiet i dzieci.
Bóg jeden wie dlaczego to miasto spotyka tyle bólu.
Jednak przeciwieństwie do huraganu Catherina to nie jest wina natury...
po zebraniu dowodów z miejsca wybuchu doszliśmy do wniosku, że był to zaplanowany akt terroru.
Sam prezydent został o tym poinformowany.
Z drugiej strony musimy prosić państwa o cierpliwość.
Ponieważ miejsce zbrodni jest unikalne i bardzo skomplikowane.
Nie było odprawy bagażowej, nie ma zapisu lotu.
Wszyscy zginęli, a większość dowodów jest parędziesiąt metrów pod powierzchnią wody.
Nie ma drogi na skróty.
- Gdzie jest Doug? - Minęłaś się z nim.
- Jego samochód ciągle stoi. - Pojechał tramwajem.
Tramwajem?
Mnie nie pytaj, to część jego dziwactw, pomaga mu się skupić.
Szeryf Reed?
Co słychać, mówi Doug Carlin, chciał pan rozmawiać.
- Wiem, że jesteś zawalony robotą. - Nic nie szkodzi, co masz dla mnie?
Para nastolatków znalazła ciało kobiety pływające po rzece, miała poparzenia 30% ciała.
Pewnie będzie ich sporo przez następne parę tygodni.
Już zawiadomiłem odpowiedni wydział, ktoś się u was pojawi.
Już mamy to za sobą, ciało jest już w kostnicy.
Koroner już był?
Tak, byli i już pojechali.
O której dokładnie znaleziono kobietę?
Dzieciak zadzwonił o 10:42.
Chyba 11:42?
Nie, 10:42.
Mam przed sobą raport i okulary na nosie.
Przedmiotem sekcji jest ciało nieznanej kobiety.
Twarz, szyja i klatka piersiowa bez obrażeń.
Opuchlizna od zbyt długiego przebywania w wodzie.
Przytrzymaj tą rękę.
Brak palców u dłoni.
Odłamanie na poziomie stawu paliczkowego.
Z kąta można wywnioskować pojedyncze ostre cięcie.
Prawdopodobnie odłamek.
Zbyt proste cięcie, żeby spowodował je odłamek.
Mamy tutaj dosyć silny odór, sugeruje to dosyć długie wypalanie się paliwa.
Diesel.
Może katalizator?
No nie wiem, gdyby była blisko bomby, to byśmy na nią nie patrzyli.
Co robisz?
Co ty robisz?
- Masz lampę UV? - Na stole za tobą.
Widzisz?
Taśma klejąca.
Został klej, widzisz?
Pewnie weszło w reakcję w wodzie.
Mów.
Mam dla ciebie te raporty co chciałeś rano, Claire Kuchever zaginęła dziś rano.
Miała kogoś odebrać z lotniska, ale się nie pojawiła.
Dobra.
Dobra Phil, chcę byś zrobił pełną sekcję.
Skoncentruj się na czasie i przyczynie.
Pełne testy laboratoryjne, wszystko.
Tak jakby nie miała miejsca żadna eksplozja, dobra?
Oczywiście.
Claire.
Piękna jest.
Tak.
Bardzo.
Potrzebujecie fotografię do śledztwa.
A ja mam ich mnóstwo w domu, jest z czego wybierać.
Panie Kuchever...
przykro mi, ale...
będę musiał prosić o potwierdzenie tożsamości pana córki.
Dobrze.
Czy jest coś co może mi pan powiedzieć odnośnie zajęć pana córki podczas weekendu...
wszystko będzie bardzo pomocne.
Sam nie wiem...
Mój samolot przyleciał o 8 rano, miała mnie odebrać, ale się nie pojawiła...
pomyślałem, że po prostu zaspała.
Wsiadłem więc do taksówki i pojechałem prosto do niej.
Ale samochodu jej i Alana nie było na podjeździe.
Więc pomyślałem, że w końcu go sprzedała.
Kim jest Alan?
Jej narzeczony, a raczej były narzeczony.
Zerwali ze sobą parę miesięcy temu.
A gdzie jest teraz, ten Alan.
Przeprowadził się do Montrealu.
I tak była dla niego za dobra.
Mam sweter, który zostawiła jeśli pan chce wziąć?
Nie trzeba.
Ale gdyby pan miał klucze do jej domu.
Właśnie...
ona była umówiona...
jak ostatni raz rozmawialiśmy powiedziała mi, że się ma z kimś spotkać.
Nie powiedziała z kim.
- Beth to zorganizowała. - Beth.
Beth Walls.
Claire czasami opiekuje się jej córką, Abbey.
Dziękuję.
To wszystko na teraz.
Ktoś będzie z panem w kontakcie.
Agencie Carlin.
Doug.
Chcę, by pan to wziął.
- To jest... - Niech pan go dopadnie, gdy będzie miał pan okazję.
- To naprawdę nie jest potrzebne. - Jest.
Znam te procedury agencie Carlin.
Chcę, by znalazł pan mordercę.
MOŻESZ JĄ URATOWAĆ
Ford Bronco: dwie tony, mały przebieg, stan doskonały
Poniedziałek, 19:48
Cześć Claire, mówi tata.
Mój samolot będzie jutro z rana o 7:55.
Tylko nie zaśpij, pa.
Wtorek, 9:44
Claire? Mówi Beth, jesteś tam?
Przepraszam, że dzwonię z samego rana...
ale miałaś zadzwonić jak wrócisz do domu, zaczynam się martwić.
- To jakiś żart? - Nie skąd, martwiłam się tylko tyle...
- Nie mogę teraz rozmawiać, oddzwonię. - Claire!
Wtorek, 9:50
Wtorek, 10:04
Claire, mówiłem chyba 7:55?
Jeśli nie możesz przyjść to mam nadzieję, że wysłałaś kogoś po mnie.
Wtorek, 13:18
Mówi agent ATF, Doug Carlin, mój numer komórki to 5045550130.
Wtorek, 13:18
Mówi agent ATF, Doug Carlin, mój numer komórki to 5045550130.
Wybuch miał miejsce tutaj.
Fala uderzeniowa propaguje tędy, mniejszy opór, aż doszła do punktu zbornego.
I to był początek końca.
Fale uderzeniowa dociera do maszynowni. Niszczy zbiorniki z paliwem.
Szyb wentylacyjny zachowuje się jak szyb kominka transportując podgrzane cząstki do maszynowni.
Powodując wtórną eksplozję.
Praktycznie rzecz biorąc pierwszy ładunek zamienił cały prom w bombę.
Ładunek był zgromadzony prawdopodobnie w furgonetce albo SUVie.
- Możecie zrobić model? - To są tygodnie, miesiące pracy.
Mam odłamek na tablicy rejestracyjnej.
Sprawdźcie wszystkie furgonetki i SUVy w rejonie tej barki, wszystko co było ostatnio wynajmowane albo ukradzione.
- Agent McCready? - Tak.
Doug Carlin, ATF.
A tak, Oklahoma City.
Zgadza się.
Dziś popołudniu byłem świadkiem sekcji młodej kobiety, której ciało znaleziono w rzece.
Popalenia od paliwa, ślady PETN na twarzy.
PETN to najczęściej spotykany materiał wybuchowy w zamachach bombowych.
Straciła również parę palców, najprawdopodobniej podczas wybuchu.
- Najprawdopodobniej... - Dokładnie.
Porównałem czasu wybuchu i pojawienia się jej ciała na brzegu.
I gdyby ona była na tej barce to musiałaby zginąć dwie godziny wcześniej.
Wcześniej?
Zginęła przed wybuchem?
Zginęła przed wybuchem, nazywa się Claire Kuchever.
- Znajdowała się w rzecze już przed eksplozją i wbrew czasowi. - Ma pan jakieś propozycje?
Myślę, że ktoś porwał ją z domu, zakleił usta, związał nadgarstki, podpalił i wrzucił do rzeki...
tak jakby była kolejną ofiarą eksplozji.
- Eksplozji, która jeszcze nie miała miejsca. - PETN mówi nam, że zamachowiec miał z nią bezpośredni kontakt.
Dlaczego ta kobieta?
Dobre pytanie.
Brakuje jej SUVa.
Czerwony Ford Bronco, mógł zostać wykorzystany do przemycenia na pokład ładunków.
I jeszcze jedno.
Ofiara zadzwoniła do biura ATF, rano przed eksplozją.
Tak.
- Damy sobie radę. - Dobra.
W porządku?
Gdzie jest Larry?
Co?
Larry Minuti, mój partner, to jego samochód, jest tutaj?
Mówiłeś, że jest na wakacjach?
Tak, zgadza się.
Co?
Ten samochód odholowano tutaj z parkingu przed portem.
Był wśród samochodów należących do ofiar.
Przykro mi.
- Służył w piechocie morskiej? - Tak.
Służył w miejscowym garnizonie.
- Jego rodzina mieszka w okolicy? - Nie.
Nie odkąd zmienił pracę.
- Lubisz go? - Jest bystry.
Mi też się to podoba.
Znajdźmy go.
Oklahoma City.
Tak.
- Byliście blisko z Larrym? - Tak.
Wystarczająco blisko, by poznać swoje granice.
Doug, stoję na czele nowo uformowanej jednostki śledczej.
Eksplozja promu to nasze pierwsze śledztwo i chcę widzieć cię w swoim zespole.
Dlaczego ja?
Mamy pewne unikalne procedury.
Potrzebuję kogoś, kto spojrzy tylko raz na miejsce zbrodni...
powie nam czego brakuje, czego nie powinno tam być...
czego nie możemy zignorować, a zwłaszcza to kogo mamy ścigać.
Widziałem cię w akcji, wiesz jak rozmawiać z ludźmi, jak szukać śladów.
Dlaczego ktoś z ATF?
Dlaczego nie? To twoja szansa.
Chcesz znaleźć zabójcę Minuti'ego, co?
Tak, chcę.
Chyba masz jakieś pytania?
Aby mieć pytania, muszę wiedzieć o co pytać.
Teraz mogę mieć parę pytań.
Niczego tu nie dotykaj, jesteś tu gościem.
Doug pamiętasz dr Alexander Denny?
Gdzie moje audio?
Mamy małe opóźnienie, jeszcze chwilka.
- Dostałem info od techników o problemach. - Przesunięcie minus 4 dni, 6 godzin, 3 minuty i 48 sekund.
I 14,5 nanosekundy.
Dobra, mów w którym momencie chcesz wkroczyć.
Ja?
Tak.
Czego szukamy?
Poszlak, podejrzanych, czegokolwiek poza normą.
Kiedy je zrobiono?
4 i pół dnia temu.
Pokaż tego gościa z plecakiem.
Co za uczucie.
Chciałbym kogoś mieć.
Dobra, dajcie mi szerokie ujęcie.
Jak to możliwe, że zmieniasz kąt kamery w zdjęciach zrobionych 4 i pół dnia temu.
To cyfrowe odtworzenie bazujące na wszystkich danych jakie posiadamy, tak byśmy mieli jedno płynne nagranie.
Każdy kąt i ujęcie w miejscu zbrodni.
Popatrzmy może na molo.
To całkiem nowy program, nazywa się "Snow White".
Pierwotne dane pochodzą od 7 satelitów, ale w dowolnym momencie dany obszar widzą jedynie 4.
To tak jakbyś miał paru świadków naocznych. !!!!
"Snow White"?
Który z siedmiu krasnoludków może mi wytłumaczyć skąd macie głos?
Chciałbym zrozumieć...
Dlaczego musimy przeglądać obraz sprzed czterech dni, dlaczego nie przewiniesz tego do dnia eksplozji?
Musimy poczekać, 4 i pół dnia zajmuje zmontowanie tego ujęcia.
Najważniejsze jest to, że możemy spojrzeć tylko raz.
Nie możemy cofnąć się 10 minut.
Cofnąć się i zobaczyć czy był drugi snajper.
Możemy podejrzeć agenta kupującego 10 par spodni w 1983.
Jak mamy wystarczająco dużo czasu możemy spojrzeć wszędzie w danym obszarze.
Stałą jest zawsze "kiedy".
Zawsze będzie 4 dni i sześć godzin wstecz. Zawsze.
To tak jakby śledzenie czegoś co się dzieje teraz, z przeszłości.
Dobra.
Więc jeśli nie możesz przewijać do przodu i do tyłu...
dlaczego obraz czasami przyśpiesza?
To nie obraz przesuwa się szybciej, tylko my zmieniamy kąt patrzenia.
Czas pozostaje stały, możemy zmienić kąt tak szybko jak tylko chcemy.
Zrozumiałeś?
Tak.
Nie.
Więc za cztery dni, w sumie już trzy, bo jest po północy...
będziecie mogli obejrzeć dokładnie moment wybuchu...
kto to zrobił, w jaki sposób...
Załapałeś.
Musisz nam tylko powiedzieć gdzie patrzeć.
Bo możemy coś przeoczyć.
Poza tym trzy dni to może być za długo.
Może wyjechać z kraju.
Uderzyć ponownie.
Musimy zrobić wszystko co możemy, teraz.
Wiemy, że tam jest, planuje akcję.
Nie wiemy tylko gdzie patrzeć.
Więc, agencie Carlin, gdzie patrzymy?
Dom Claire Kuchever.
Adres w zasięgu.
Jak z parametrami sygnału?
Sygnał stabilny.
Dobra, przybliżaj.
Co?
Dzięki "Snow White" możemy namierzać osoby wewnątrz budynków...
Zamieniamy sygnał na podczerwień, a komputer robi resztę.
Mamy triangulację obszaru z czterech satelit.
Namierzamy źródła ciepła i rekonstruujemy obszar.
Mówiąc wprost, możemy patrzeć przez ściany.
Claire Kuchever.
Znałeś ją?
Uścisnęliśmy sobie dłonie, ale nie znałem jej.
... dzwonię by spytać jak się czujesz, Montreal jest fantastyczny...
Możesz obrócić widok, by zobaczyć na co się patrzy?
Tak.
- Ktoś spisał numer? - Tak.
... posłuchaj Claire, miałem dużo czasu na przemyślenia...
... musisz jak najszybciej załatwić sprawę z samochodem...
... albo chociaż spłać mi moją połowę, bardzo potrzebuję pieniędzy.
Kocham cię kochanie, oddzwoń.
Nie do pomyślenia.
Gdzie ona... Możesz ją śledzić?
Nie ma sprawy.
Już odbieram.
Czego?
Mówi Stalhuth.
Jestem w domu tej zamordowanej kobiety, Claire.
No i? Co masz?
Opatrunki ze śladami krwi w łazience.
Ślady krwi w zlewie.
No i Carlin...
Czyś ty całkowicie zapomniał jak bada się miejsce zbrodni?
To znaczy?
Twoje odciski są w całym mieszkaniu.
Zrób coś dla mnie i opisuj tylko to co widzisz, dobrze?
Sypialnia.
Lustro.
Toaletka z kosmetykami.
Dobra, mam obraz, czy jest tam ktoś kto myje zęby?
Nie, jedynie paru agentów.
Łącznie z Hendricksem, który się właśnie na mnie wypiął i patrzę na jego tyłek.
Dobra mam obraz. Pogadamy później.
Zadowolony?
Była umówiona na randkę dzień przed śmiercią.
Chcę mieć dane z jej kalendarzyka, cokolwiek znajdziecie...
numery telefonów, kart kredytowych, pamiętniki, cokolwiek, chcę wiedzieć wszystko o tej kobiecie.
Nie powinniśmy koncentrować się na promie?
Nasz gość pewnie najpierw pojawił się na promie, ale...
nie wiemy kiedy...
nie wiemy jak wygląda.
Możemy mu patrzeć w twarz i nie wiedzieć, że to on.
Ale zauważymy nawet małą zmianę w jej życiu.
- Hej Beth. - Claire.
Ten gość o którym ci opowiadałam, bardzo chce się z tobą spotkać.
Dobrze, niech będzie poniedziałek wieczór.
Poniedziałek.
- Nie da rady w niedzielę? - Nie, poniedziałek.
Dobrze.
- Dam mu twój numer. - Nie. Nie dawaj mu mojego numeru.
- Spotkam się z nim. - Z kim?
Nawet nie wiem czy dam radę w poniedziałek.
Pokaż książkę.
Poniedziałek może być.
- Niech to. - Cholera.
- Możemy cofnąć? - Nie.
To zbyt dużo danych do zgromadzenia jak na nasz system.
To jest ciągły strumień, nie ma przewijania, drugich szans.
Możemy nagrywać to co widzimy, ale nie możemy przewinąć i patrzeć na coś innego.
- Ale możemy to nagrywać? - Tak.
Może mi ktoś powiedzieć czy jest jakaś przesłanka, by podglądać tą kobietę pod prysznicem?
Shanti, chcemy być pewni, że kobieta jest czysta.
Dobra możesz... Rozejrzymy się po łazience.
- Dennis? Wróciłeś? - Tak, przepraszam.
ICY HOT, oliwka dla dzieci, ta kobieta potrzebuje porady.
Co jest po drugiej stronie ściany.
Kuchnia.
Rzućmy okiem.
Może jest ktoś jeszcze, jakiś podglądacz.
Jest tam ktoś?
Hej Gender.
Wie, że ja tu jestem, że my tu jesteśmy?
Nie. Niemożliwe, to działa tylko w jedną stronę.
Na pewno?
Dobrze, sprawdźmy na zewnątrz.
Nikogo.
Kto ją podgląda?
My.
Mam dziwne uczucie jakby mnie ktoś obserwował.
Tak jakby ktoś tam był.
Boże dziękuję Ci za to jedzenie.
I za moje życie.
Wiem, że to będzie wspaniały dzień.
Cześć śpiewaku, śpiewasz pieśni miłosne?
Śpiewasz jej pieśni miłosne?
Co robicie?
Cześć.
Tak, minęło trochę czasu.
Wszystkie dzieła Boga są wieczne.
Nie można tego kwestionować, nic nie może tego zmienić.
Alex nie przyszedł.
- Ty byś przyszedł? - To co jest już było.
I to co będzie już było.
Bóg włada przeszłością.
Claire kochała muzykę.
Blisko domu jest kościół.
Gospel wypełnia całą dzielnicę.
Gdy Claire była mała...
byliśmy na pogrzebie i Claire spytała mnie dlaczego z dobrą muzyką czeka się na sam koniec?
Claire, kochanie...
teraz gramy dla ciebie...
i tak będzie wiecznie.
- Mamy czterech kierowców czy pięciu? - 4 limuzyny, więc 4 kierowców, tak?
Coś mi się przewidziało.
Adres w zasięgu.
Dobra restauracja, mają dobre jedzenie.
- Czy to pani chce sprzedać forda Bronco. - To on.
Skąd wiesz?
To on.
Sprawdźcie jej telefon, postarajcie się go namierzyć.
Tak to jak, chwileczkę.
Nagrywajcie to, później będę chciał wysłać nagranie do analizy głosu.
- Jestem już, słyszysz mnie? - Witam.
- Na początku powiem, że bardzo mi zależy na tym kupnie. - Nie wątpię.
- Jestem gotów do natychmiastowej transakcji. - To świetnie, bo ja muszę go pilnie sprzedać.
Cena zachęcająca, model, przebieg.
- Więc gdzie mogę wpaść go obejrzeć? - Nie mów mu.
- Mieszkam na 827 King Oak w dzielnicy francuskiej. - Teraz wie gdzie mieszka.
Znajdę.
- Jutro może być? - W sumie to jutro mi nie pasuje.
Jutro?
Czeka na ostatnią możliwą szansę by go ukraść, tak by było za późno by to zgłosić.
Co powiesz na wtorek?
Mam! 504-555-0147.
Widzę, namierzam.
Myślę, że to będzie nieco za późno.
Potrzebuję samochód na wtorek rano, czy jest ktoś kto mógłby mi pokazać samochód?
- Nie, przykro mi. - Kombinuje.
- Umówmy się tak... - W tym dniu ktoś może na nią czekać...
i jak jej nie spotka może pokrzyżować mu plany.
Chcę zobaczyć tego gościa.
Nie jest dobrze, dzwoni z budki poza zasięgiem.
5 kilometrów poza zasięgiem.
Możecie dać tam kogoś z goglami?
Co to robi? Zwiększa zasięg?
Tak, pozwala patrzeć w jednym kierunku.
Możemy użyć tego do zbierania danych poza obszarem docelowym.
Jeśli tylko jest coś do zebrania, ile on będzie stał w tej budce?
Nie długo.
- Miłej nocy. - Dzięki.
- Historia mojego życia. - Mojego też.
Dobra, słyszeliśmy głos naszego zamachowca, teraz działamy w starodawny sposób.
Możemy mieć nagrania z kamer wokół tej budki?
Mamy dostęp do nagrań każdej możliwej agencji rządowej.
To kamera z bankomatu po drugiej stronie ulicy.
Dobrze, przewińmy do czasu jego rozmowy.
- Gdzie powinniśmy patrzeć? - Za tymi facetami na lewo.
Możesz wyostrzyć.
Nie wystarczy na identyfikację.
Cofnij, ale tylko trochę.
Co tam leży na ziemi?
Jakaś torba, albo plecak.
Mamy możliwość porównywania?
Więc porównajcie jej wygląd ze wszystkimi torbami z południowego brzegu rzeki, na 48 godzin przed eksplozją.
Tak jeszcze chyba nie robiliśmy.
Trochę to kiepski sposób na poszukiwanie naszego człowieka.
Nie mamy innego wyjścia.
Wygląda na identyczną.
Bingo.
Zatrzymaj.
Wygląda na tego samego gościa, skąd to?
Kamera przy wjeździe do doków.
- Dobra, z kiedy to? - Dwie noce przed eksplozją.
Siedem godzin od teraz.
Dwa dni przed eksplozją, będzie za siedem godzin.
Za siedem godzin będziemy mieć wgląd w ten punkt naszym sprzętem.
Trochę to straszne.
Oglądania jak wali się jej życie.
Tak.
Zaczynasz doceniać swoje.
Radzę ci pojechać do domu i wkroczyć na kogoś kto na ciebie czeka.
- Ja bym tak zrobił. - Nikogo tam nie ma.
Jak to możliwe?
Tracisz wszystko co masz.
Ojciec, matka odeszli.
Dobry wygląd Pryzzwarra, przeszłość.
Potem odchodzą ci których kochasz.
W końcu dochodzisz do odpowiedniego wniosku...
cokolwiek byś nie robił...
nie ważne jak kurczowo będziesz się tego trzymał i tak to stracisz.
Cóż...
za parę godzin złapiemy tego gościa.
Przyskrzynimy skurczybyka.
Co jest?
Nie ważne co i tak tracimy ją.
Racja?
- O nie. - Co się stało?
Mama chciała bym pomodliła się rano za Davida, ale zapomniałam.
Mama się na mnie zdenerwuje.
Wcale się nie zdenerwuje.
Możesz to zrobić teraz.
- Jest za późno. - Nigdy nie jest za późno.
Co powiesz na to: ty pomodlisz się za Davida, a ja za twoją mamę.
- Co się stało? - Dajcie nam chwilę.
- Zresetował się! - Co się dzieje!
Jesteśmy online?
- Coś musiało zakłócić pole. - Właśnie to je zakłóciło.
To tutaj.
Teraz mi powiecie co to jest?
To nie jest zwykły podgląd, to nie jest obrazowanie termo-elektroniczne.
Odkryliście sposób, dzięki któremu możecie patrzeć wstecz w czasie.
- Tak czy nie? - Nie.
- Kłamiesz... - Powiedziałem ci wszystko co mogę.
Ona to zobaczyła.
Wycelowałem to w nią, a ona to zobaczyła, 4 i pół dnia temu.
Wytłumacz mi to.
Niech ktoś inny wytłumaczy.
No śmiało, Shanti.
Od trzech lat jest opracowywany nowy protokół inwigilacji.
Próbowaliśmy wykorzystać skumulowaną paczkę energii, by wzmocnić czułość teleskopów optycznych...
i dokonaliśmy przełomu.
Wytworzyliśmy tyle energii, że zdołaliśmy zakrzywić małą przestrzeń.
Ja powiedziałem wytłumaczcie, a wy mówicie po naukowemu.
- Znaleźli sposób, by zagiąć... - Zróbmy tak, ja będę sobie tutaj siedział...
- dopóki nie powiecie mi tego co chcę usłyszeć. - Znaleźli sposób, by zagiąć w sobie przestrzeń.
Dobra, słuchaj...
Zwykliśmy rozumieć przestrzeń jako coś płaskiego, jak ta kartka papieru.
Gdy patrzymy na coś odległego światło podróżuje po prostej do danego punktu.
A to co próbowałem wytłumaczyć to fakt, że jesteśmy w stanie zakrzywić przestrzeń.
Zbliżając do siebie dwa punkty, znamy to pod pojęciem mostu Einsteina-Rosena.
Czy też tunel czasoprzestrzenny.
- Zawieszone pole grawitacyjne. - Na to właśnie patrzymy?
Dokładnie.
Co jest po drugiej stronie mostu?
Dom Claire.
Najprościej mówiąc zakrzywianie wielowymiarowej przestrzeni powoduje powstanie natychmiastowego połączenia między dwoma odległymi punktami.
- Natychmiastowego? - Na to liczymy, tego oczekujemy.
Ale pole elektryczne... Zużywamy ogromne ilości energii, by wytworzyć połączenie.
Dobra, jak ogromne?
Pamiętasz tą awarię przy granicy z Kanadą parę lat wstecz.
Połowo północnego-wschodu? Mówicie, że to wy...
- 50 milionów gospodarstw... - Mój błąd.
Ja wolę winić za to Kanadę.
Dobra, więc dlaczego nie widzę tego mostu.
Bo jest niewidzialny.
Znaczy dla ludzkiego oka, ale istnieje, jest jak sygnał radiowy czy komórkowy.
Ja nie wiem jak działa komórka. Ale umiem jej używać.
Więc jak tego używamy?
Możemy patrzeć wstecz 4 i pół dnia.
I co? Możemy patrzeć wszędzie?
- Ograniczony promień. - No tak, patrzymy w przeszłość.
Zawsze patrzymy w przeszłość, nawet twoje odbicie w lustrze nie jest natychmiastowe.
Więc powiem wprost, chcesz mi powiedzieć, że po drugiej stronie tego mostu...
- jest prawdziwa przeszłość. - Tak.
Ale słuchaj...
stworzyliśmy to przez czysty przypadek.
Ta przestrzeń i czas, to okno czasowe...
Ta całkowita niewiadoma.
Wszyscy tutaj są przerażeni tym co się dzieje, że nagle to stracimy...
albo poniesiemy konsekwencje Bóg wie czego.
I dlatego można tego używać jedynie do patrzenia wstecz.
Mogę o coś spytać? Ona żyje czy nie?
- Byłeś na jej pogrzebie, Doug. - Wiem o tym.
Ale pytanie nadal aktualnie, ona żyje czy nie?
Życie tak samo jak czas i przestrzeń są względne.
Starczy!
Czy to jest ciężkie pytanie?
Ktoś chyba wybrał zły moment na palenie trawy.
Dobra, będę mówił powoli, tak by wszyscy z doktoratami mogli mnie zrozumieć.
O, tutaj mamy monitor, tak?
Teraz monitor jest zepsuty, nie żyje.
To nie jest tymczasowe przejście w inny stan entropii, nie żyje.
A teraz, czy ona żyje czy nie?!
Żyje.
Dobrze, do czegoś doszliśmy.
Powiedziałeś, że światło może się cofać w czasie, co jeszcze?
Nic.
- Coś jeszcze można przesłać Paul, ciało? - Nie.
- Nie człowieka, nic żywego. - Dlaczego nie?
Bo nie wygrasz z fizyką, pole elektromagnetyczne...
Przejście na drugą stronę wiąże się z przejściem przez Granicę Wheelera...
gdzie impulsy jonowe powodują zanikanie aktywności elektrycznej, czyli fal mózgowych, bicie serca, wszystko.
Więc co? Nie próbowaliście przesyłać człowieka?
Powiem tak, przeprowadziliśmy tyle testów, by wiedzieć, że to nie jest możliwe, nawet teoretycznie.
Chomik wrócił martwy, mucha martwa.
- A co z sygnałem radiowym? - Sygnał radiowy?
Tak, sygnał radiowy.
- Nie zadziała. - Pole go zakłóci.
Więc notatka, notatka z ostrzeżeniem.
- Jedna kartka papieru. - Nie.
- Jeśli masa będzie niska... - Nie!
To może się udać!
Wiemy gdzie będzie gość, możemy go złapać zanim zdąży wysadzić łódź.
- I jak chcesz to dokładnie zrobić? - Wyślemy wiadomość nam.
Wyślij ją mi.
Właśnie, wyślij mi.
Wyślij ją do mojego biura cztery i pół dnia wstecz.
Anonimowy donos, tak byśmy mogli złapać go zanim w ogóle spotka się z Claire.
Wiemy, że będzie w dokach.
Cokolwiek zrobiłeś już to zrobiłeś. To czy wyślesz tą wiadomość czy nie, jest bez znaczenia.
Nie możesz zmienić przeszłości, to fizycznie niemożliwe.
A co jeśli to coś więcej niż tylko fizyka?
- Dobra, coś duchowego, tak? - Zgadza się.
Pomyśl o tym w ten sposób, Bóg już się co do tego namyślił...
nazywaj to wiarą, przeznaczeniem, jakkolwiek.
Ale to już się wydarzyło.
Dzieje się teraz i zawsze będzie.
Może.
Dlaczego nazywasz to wiarą i przyjmujesz za pewnik.
Może masz rację, tego nie wiem.
Ale wiem jedno, przez całą karierę starałem się łapać ludzi po tym jak już coś zrobili.
I raz w życiu chciałbym złapać kogoś zanim zrobi coś okropnego.
Rozumiecie to?
Adres w zasięgu.
Obserwacja przez "b".
Skoro i tak marnujemy pieniądze podatników to chociaż róbmy to bez błędów ortograficznych.
To niekoniecznie prawda, teoria rozgałęzionego wszechświata...
Rozgałęziony wszechświat...
Pokażę ci.
Klasyczna teoria czasu mówi o nim jako linii, przypomina rzekę.
Płynie z przeszłości w przyszłość.
- Ale możesz zmienić nurt rzeki. - Zgadza się.
Stwarzasz odpowiednio mocny impuls w jakimś miejscu rzeki.
I tworzysz nową gałąź, ciągle płynie w kierunku przyszłości, ale pod innym kątem.
Zmienione.
Tak, ale ta rzeka to Missisipi.
Mamy tu potężny nurt, a zrobimy niewiele malutkich fal, w nieco sporej ilości wody, co nie?
Tradycjonalista.
Załóżmy, że stworzymy tą nową gałąź, co stanie się ze starą?
Spytaj teoretyka.
Może współistnieć, równolegle do nowej gałęzi, ale...
najprawdopodobniej przestanie istnieć.
W teorii my przestaniemy istnieć.
Ta wersja.
Nigdy tu nie przyjechaliśmy, nie poznaliśmy Douga.
Nie pamiętamy tego wydarzenia.
Mogę to poświęcić.
Poszło by szybciej gdybyś sam to napisał.
Myślisz, że nie rozpoznałabym własnego pisma w momencie końca wszechświata.
Podejrzenie ataku terrorystycznego. Obserwacja doku dla barek "Algiers", będzie tam o 4:40. Zalecana duża ostrożność.
Gotowi.
Trzecie piętro, południowo-zachodnia cześć, tam mamy biuro.
To ja słyszę się!
Gdzie jestem?
Tu jestem.
To Minuti?
Tak.
Mój partner Larry.
Zapomniałem o tej kłótni.
Fajne miejsce do przeniesienia notki, to twoje biurko?
Tak.
Połącz nas.
Dobra nie pchaj za mocno.
Szykuj notatkę.
Z tego co sobie przypominam, to lepiej byśmy się pośpieszyli, bo zaraz wyjdę.
Potrzebuję więcej mocy.
Daj mi chwilę!
Wychodzę.
- Tylko spokojnie... - Pracuję nad tym.
Szykuj się na impuls mocy, gotowy?
Teraz, teraz!
Co się stało do cholery?
Nie wiem.
To bez znaczenia, cofnij to.
- Przeszło? - Nie wiem!
Cofnij to.
Jest.
- Przeszło. - Dokładnie.
Przeszło!
Czekajcie, wyszedłem i już tu nie wracam.
Odłóż to Larry, ja nie wracam.
Odłóż to Larry.
Nie rób tego, Larry.
- Śledź go. - Się robi.
Posłuchajcie, zróbmy tak...
przenieśmy się do doków, zamachowiec jest już w drodze, spotkamy Minutiego na miejscu.
Dobra.
Gdzie on jest?
Czy możemy to odwrócić.
Powinniśmy już go widzieć.
Jest!
Ja pierdole!
Zrób zbliżenie, chcę go zobaczyć.
To on.
To nasz gość.
Most, cmentarz, bankomat, to nasz gość.
Shanti zobacz czy uda ci się zrobić zdjęcie jego twarzy w wysokiej rozdzielczości.
- Chwilę to zajmie. - Spokojnie, nie śpiesz się.
To twój partner.
Widzę go.
Sprawdź rejestrację w jego samochodzie.
- Nie ma tablic. - Wróć do niego!
Pokazuj jego.
Gdzie jest Minuti?
Wyłącz silnik!
Obróć widok.
Ciągle oddycha.
Co możemy zrobić?
Nie wiem co robić.
Jedzie na wschód, poza nasz zasięg.